میدانیم که مسئله فرهنگ سازی برای حمایت ازتولیدوسرمایه داخلی کشور ، تاکنون به طور ریشهای کالبد شکافی نشده و در مدارس، خانواده ها و نهادهای فرهنگی، آن طوری که شایسته نظام اسلامی ایران است، این مسئله مورد بررسی موشکافانه قرار نگرفته است. هرچند که در سالهای اخیر در صدا و سیما، فیلمها و سریالهای متعددی با هدف شناساندن هر چه بیشتر این این موضوع در جامعه و بین اقشار مختلف ،به ویژه خانواده ها، نسل جوان ودانش آموزان،ساخته شدهاست، ولی نویسنده معتقد است که، این فیلمها برای گروهی که آنها را میبینند، ممکن است دارای جذابیت باشد، ولی برای بسیاری از مردم جاذبهی خاصی را ندارد. هر چند که مضمون این برنامهها و پیامهایی که قصد انتقال آن را به مخاطبین خود دارند ،عموماً موضوع حمایت از تولید ملی و کار و سرمایه ایرانی رادریین همه آحاد جامعه از جمله مردم، خانواده ها و مسئولان با عرق ملی و مذهبی مطرح می نماید ، اما چون ماهیت اغلب آنها، شعار گونه و فاقد جذابیتهای هنری است و بعضاً فیلم نامههای ضعیفی نیز دارند، اثر تبلیغاتی را که منتظر آن هستیم رابه همراه ندارند. آن اثرملحوظ نظرومثمرثمر دربین مخاطبین، تأثیری است که پس از دیدن این فلیمها ،مخاطب به ارجحیت دادن کالای ایرانی و داخلی برتولیدات خارجی منجرشود، به گونه ای که خرید و استفاده از کالای ایرانی که حاصل دسترنج جوانان ایرانی است، ارزش محسوب شود، و خود را متعهد سازد تا آن را خریداری ننماید. علی رغم اینکه بعضی ازمردم بر این عقیده وباورند که استفاده ازکالاهی خارجی بامارک های معروف، گاهی ،اثرات نسبی ومختصری درافزایش رفاه ، در جامعه به دنبال دارد [1] ولی ازمنظربزرگان به هدردادن سرمایه ملی وعدم استفاده ازتولیدات ساخت داخل، ضربه ای به اقتصاد و هویت ملی کشور است [2] و میتوان گفت در بسیاری از مواقع ضربههای غیرقابل جبرانی را در ابعاد مختلف، بر بدنهی اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جامعه وارد می نماید. بنابراین لازم است برای مقابله با آن تدابیر راهبردی و استراتژیکی را اتخاذ نمود که مسلماً فرهنگ سازی وآموزش و آگاهی دادن به خانواده ها ودانشآموزان ، میتواند نقش مهمی را در برخورد با این پدیده ایفاء نماید. و معلمان به عنوان پیشقراولان این مجموعه ،که در خط مقدم این جبهه قرار دارند، میتوانند به عنوان عناصر اصلی و کلیدی، به آشنایی هر چه بیشتر نوجوانان با این پدیده مبادرت ورزند و آنها را برای داشتن یک اقتصاد کارا، فعال و بدون مشکل و دغدغه تربیت و آماده نمایند.
منبع:
[1] استول پریدر دورف، 1386
[2] ازفرمایشات گرانبهای مقام معظم رهبری مدظلله العالی
جامعة مسلمان و انقلابی ایران که در همه چیز به قرآن و سنت معصومان تأسی میکنند میدانند که آغاز هرگونه تغییر و اصلاح فرهنگی از داخل از اولویتهایی است که قرآن برای فرهنگسازی و اصلاح فرهنگی پیشنهاد میدهد؛ زیرا مردم نخست به رفتار عملی و عینی اشخاص توجه دارند و اگر رفتار درست، فرهنگ شخص و خانواده وی نشده باشد، مردم کم تر گرایش به تغییر و اصلاح را می پذیرند. (انعام آیه ۷۴ و توبه آیه ۱۲۲ و مریم آیه ۴۲ و ۴۵) از این رو خداوند به پیامبر (ص) فرمان می دهد که فرهنگسازی را از درون خانواده و عشیره خویش آغاز کند. (شعراء آیه ۲۱۴) پس فرهنگسازی ارزشی و مثبت را باید از خودمان شروع کنیم تا فرهنگ درست و مناسب در جامعه مورد توجه و اهتمام عملی قرار گیرد. پدیده مصرف کالاهای خارجی وعدم استفاده ازتولیدات داخلی در کشور تاکنون به طور ریشهای کالبد شکافی نشده و در مدارس، دانشگاهها و نهادهای فرهنگی، آن طوری که شایسته نظام اسلامی ایران است. باتوجه به اینکه،فرهنگ سازی برای تقویت تولید ملی امری مهم وضروری می با شد و با اعتقاد قلبی و واقعی به اینکه قدرت ملی درگرو تقویت اقتصاد ملی است وتقویت اقتصاد ملی هم جزدرسایه حمایت ازکار وسرمایه ایرانی فراهم نمیشود، سیستم آموزش و پرورش و معلمان آن، چه نقشی در فرهنگ سازی سال تولیدملی وحمایت ازکاروسرمایه ایرانی دارند؟ازطرفی آنچه که این مسأله رااز اهمیت بیشتری برخوردار می کنداین است که: اگر در مجموعه عظیم آموزش وپرورش کشور به این مسئله توجه نشود، تیشه به ریشه آینده اقتصاد و تولید کشور ، زده خواهدشدواثرات وضعی این پدیده، آینده فرهنگی جامعه را در معرض چالش ها اساسی قرار خواهندداد؟ پس آموزش و پرورش ،به عنوان رکن اساسی در سرمایهگذاری درنیروی انسانی،مورد عنایت خاص تمام کشورها قرار داردویکی از ارکان توسعهی یک کشور بخش، آموزش آنهاست ومعلمان به عنوان یکی از بزرگترین گروههای اجتماعی نقش اساسی در تحولات سیاسی، اجتماعی و اقتصادی جامعه وبه عنوان رکن اصلی این مجموعه، قادرند مانع از گسترش استفاده ازکالاهای خارجی وهدررفتن سرمایه ملی شوند.
اهمیت سرمایهگذاری در نیروی انسانی و نقش آن در توسعه اقتصادی کشورهای در حال توسعه، بسیاری از متون را از دهه 1960 میلادی تاکنون ، به خود اختصاص داده است. همچنین،آموزش و پرورش به عنوان رکن اساسی در این سرمایهگذاری مورد عنایت خاص تمامی این کشورها قرار داشته است. از طرفی یکی از ارکان توسعهی یک کشور بخش، آموزش آنهاست. این بخش از آن جهت دارای اهمیت فوق العاده است که هم ابزاری مهم برای توسعه بوده و هم یکی از اهداف توسعه محسوب میشود. با توجه به نقش تعلیم وتربیت در توسعه و همچنین نقش ا لگویی معلمان، در عمیق تر کردن آگاهی های دانش آموز ان با استفاده از ابزارهای فرهنگی، ضرورت توجه به اثرات وضعی استفاده ازکالاهای تولیدخارج وبه هدردادن سرمایه ملی ، مطرح است.[1]و معلمان به عنوان یکی از بزرگترین گروههای اجتماعی نقش اساسی در تحولات سیاسی، اجتماعی و اقتصادی جامعه دارند. از آنجا که معلمان با طیف وسیعی از جوانهای اجتماع سروکار دارند ،میتوانند بیشترین میزان تحولات را در جامعه ایجاد نمایند که یکی از این امور سازنده، تلاش در جهت و فرهنگ سازی به منظوراستفاده از تولیدات ملی میباشد
1] ابراهیم رزاقی. الگوی مصرف و تهاجم فرهنگی، (تهران: انتشارات چاپخش، چ سوم، ١٣٨۵)، ص10.
امروزه مصرف کالاهای خارجی تبدیل به مسئله بغرنجی شده که پیامدهای منفی آن بر جنبههای مختلف زندگی ما سایه افکنده است.صادرات یا واردات کالاهای ممنوعه و انحصاری از مجاری غیرقانونی، مثل،لوازم منزل،اتومبیل،دارو، ارز، اسلحه، و دهها مورد دیگر را میتوان از مصادیق مصرف کالاهای خارجی نامید. دانشمندان علم اقتصادآن را یکی از مهمترین مشکلات و معضلات کشورهای در حال توسعه میدانند. این پدیده از آن جهت مذموم است که می تواند بر تمام اوضاع واحوال کشور سایه افکنده و آثار و تبعات منفی را به دنبال خواهد داشت. لذا تمایل مصرف کنندگان کالاهای خارجی در کشور ما، نشأت گرفته از مجموعه عواملی است که یکی از آنها عامل فرهنگ غلط جامعه است ،و از آن جا که آموزش و پرورش سنگ زیربنای ارتقای فرهنگ جامعه است، و معلمان به عنوان عنصر اصلی آموزش و پرورش نقش مهمی را در بالا بردن آگاهی جامعه دارا هستند. نظام تعلیم و تربیت میتواند با آگاهسازی و آموزش دانشآموزان و والدین آنها نقش موثری را در کاهش استفاده ازتولیدات خارجی و فرهنگ سازی استفاده از تولیدات ملی وحمایت ازکاروسرمایه ایرانی داشته باشد.
همه می دانیم ، هرگاه افرادی بخواهند در کار خود همچون عنصری حرفه ای مطرح شوند ، باید شرایط و ملزومات آن را هم داشته باشند . اصولاً حرفه ای شدن در هر کاری قواعد خاص خود را دارد .حرفه ی معلمی نیز از این قاعده مستثنی نیست . اغلب به غلط تصور می کنیم که معلمان با تجربه و برخوردار از دانش و اطلاعات سطح بالا معلمان حرفه ای نیز هستند. هر چند موارد ذکر شده برای هر معلم حرفه ای شرط لازم است ، اما کافی نیست . چه بسا معلمانی را سراغ داریم که دررشته ای که تدریس می کنند سوابقی بس طولانی دارند ، اما نتوانسته اند همچون معلمی حرفه ای عمل کنند ؛ به عبارتی در جلب توجه علاقه ی دانش آموزان چه به لحاظ روش تدریس و چه به لحاظ مدیریت کلاس موفق نبوده اند و همچنین با معلمانی مواجه بوده ایم که از لحاظ روش تدریس و مدیریت در وضعیت مطلوبی قرار داشته اند ، اما به هیچ وجه نتوانستند کلاس جذابی را برای فرا گیرندگان فراهم آورند . سوالی که در اینجا مطرح می شود ، این است که چه عواملی سبب شده تا اینگونه افراد نتوانند همچون معلمی حرفه ای عمل کنند . و اصولا به غیر از دانش و سابقه تدریس ، آیا متغییر های دیگری نیز در حرفه ای شدن یک معلم دخالت دارد ؟ معلم حرفه ای ، کسی است که
ادامه مطلب...
آموزش و پرورش، بیش از هر زمان دیگری به عنوان رکن اصلی توسعه اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی جامعه قلمداد می شود و به منزله قدرتمندترین ابزار شکل دهی آینده و شیوه ای برای درک و تسلط بر تغییرات، پایداری و تداوم تاریخ و فرهنگ به شمار می رود که نقشی محوری در افزایش ظرفیت وتوان تولیدی جامعه ایفا می کند. این موضوع، برای جوامع پویا که خواهان تغییرات اساسی و بنیادی هستند، به خوبی پذیرفته شده است. لیکن در بررسی و نگاه به درون نظام آموزشی، ضمن آنکه باید نوعی نگرش نظام مند داشت، می توان نقش معلم را ممتاز نمود. با عنایت به دلایل بی شمار، معلم و دانش آموز به عنوان دو قطب محوری آموزش و پرورش، مطرح می شوند و نقش معلم همانا ایجاد انگیزه، هدایت و تشویق یادگیرندگان به یادگیری است تا در پرتو راهنمایی های داهیانه و فکورانه وی، دانش آموزان، خود راهنمای خویش شوند. بنابراین می توان بر این نکته به جد تأکید کرد که کیفیت و قابلیت های معلمان شاغل در نظام آموزشی، آیینه تمام نمای کیفیت آموزش و پرورش می باشد.
